Երևանի շենքերի մեծ մասում կենտրոնացված ջեռուցում չկա, ուստի յուրաքանչյուր բնակարան ջեռուցվում է սեփական սարքավորումներով, որոնց համար պատասխանատու է բնակարանի սեփականատերը։ Ջեռուցման երեք տարբերակ կա, և ձմռան ծախսերը կախված են նրանից, թե դրանցից որն է օգտագործվում բնակարանում։
Ամենատարածված և տնտեսող տարբերակը գազի կաթսան է։ Սովորաբար այն պատին ամրացվող կաթսա է՝ միացված ջեռուցման մարտկոցներին, իսկ բնակարան մտնող գազն օգտագործվում է կաթսայի և գազօջախի համար։ Հայաստանում գազը համեմատաբար էժան է, և լավ պատուհանների դեպքում վճարները մնում են չափավոր, թեև ձմռանը կաթսայի աշխատանքի պատճառով գազի վարձը ամռան համեմատ մի քանի անգամ աճում է։
Այն բնակարաններում, որտեղ գազի խողովակաշար չկա, ջեռուցում են օդորակիչով։ Այն արագ տաքացնում է այն սենյակը, որտեղ տեղադրված է, բայց էլեկտրաէներգիան գազից թանկ է, և ձմռանը վճարը զգալիորեն ավելի բարձր է լինում։ Ամենաթանկը էլեկտրական ջեռուցիչներով ջեռուցումն է, ուստի դրանք պահում են որպես պահեստային տարբերակ։
Ամենաբարձր վճարները լինում են դեկտեմբերին, հունվարին և փետրվարին։ Մեկ կամ երկու սենյականոց բնակարանի կոմունալ վճարների ընդհանուր գումարը ամսական կազմում է 15–35 հազար դրամ՝ կախված սեզոնից և սպառումից։ Ուստի բնակարանը դիտելիս արժե պարզել, թե այն ինչով է ջեռուցվում, և նախորդ ձմռանը որքան են վճարել դրա համար։ Նախկին վճարները կարելի է տեսնել վճարային հավելվածներում, իսկ հին կաթսան կարող է լրացուցիչ ծախսեր պահանջել։