Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը Սուրբ Պատարագի ընթացքում Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի և թեմակալ առաջնորդի անունները չհիշատակելը որակել է որպես եկեղեցական կանոնների խախտում, որը խաթարում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու միասնությունը։
Էջմիածնի մամուլի ծառայության այս հայտարարությունը «Արմենիա Թուդեյը» հրապարակել է 2025 թվականի դեկտեմբերի 16-ին։ Խոսքն այդ հրապարակման հետահայաց վերլուծության մասին է, ոչ թե 2026 թվականի հոկտեմբերի 22-ին տեղի ունեցած նոր իրադարձության։
Էջմիածնի գնահատմամբ՝ եկեղեցական նվիրապետների անունների կամայական կամ միտումնավոր բացթողումն աղավաղում է խորհրդի ընկալումը։ Նման քայլը կարող է վկայել աստվածապաշտության կանոնականության նկատմամբ կասկածի, եկեղեցական հաղորդությունից դուրս գալու և եկեղեցական ղեկավարության իշխանությունը մերժելու մասին։
Հրապարակման մեջ մեջբերված են նաև Նիկոլ Փաշինյանի խոսքերը։ Վարչապետն ավելի վաղ հայտարարել էր, որ Ազգային անվտանգության ծառայությունը հրահանգել է իր մասնակցությամբ պատարագների ժամանակ չհիշատակել Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի անունը։ Մի քանի ամիս շարունակ Փաշինյանը պնդում էր, որ Կաթողիկոսը խախտել է կանոնները և պետք է հեռանա պաշտոնից։
Էջմիածինը բացատրել է, որ անունների հիշատակումն ունի ծիսական և եկեղեցական-կանոնական իմաստ։ Այն Սուրբ Պատարագի կարգի մաս է, արտահայտում է խորհրդի ամբողջականությունը և հաստատում տեղական համայնքի պատկանելությունը Տիեզերական Եկեղեցուն։ Արտասանելով եպիսկոպոսի անունը՝ քահանան հաստատում է նաև եկեղեցական հնազանդությունն ու հավատարմությունը Եկեղեցու ուսմունքին։
Հայ Առաքելական Եկեղեցին այս ավանդույթի հետքերը տեսնում է X դարից։ Այն հղում է անում հայ աստվածաբան, գրող և եկեղեցական գործիչ Խոսրով Անձևացու՝ նաև Խոսրով Մեծ անունով հայտնի հեղինակի մեկնություններին։ Այդ աշխատություններում եպիսկոպոսը ներկայանում է որպես ուղղափառության պահապան։
Էջմիածնի համար Կաթողիկոսի և թեմակալ առաջնորդի անունների հիշատակումը տվյալ աստվածապաշտությունը կապում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու առաքելական և տիեզերական ավանդության հետ։ Ուստի եկեղեցական ղեկավարությունը նվիրապետների անունների բացթողումը դիտարկում է ոչ թե որպես ծեսի ձևական փոփոխություն, այլ որպես կանոնական միասնության հարց։