Հնագետները ներկայացրել են Մեծամորում հայտնաբերված՝ տարբեր դարաշրջանների գտածոները, որոնց թվում են ոսկե ականջօղեր, կոճակ, Հռոմի կայսր Օկտավիանոս Օգոստոսի մետաղադրամ և բրոնզե դաշույն։ 2026 թվականին հետազոտողները շարունակել են պեղումները «Մեծամոր» պատմահնագիտական արգելոց-թանգարանի հարևանությամբ գտնվող մասնավոր հողամասում։ Նրանք ուսումնասիրում են տուֆից և բազալտից կառուցված դամբարան, որը շրջապատված է մոտ 20 մետր տրամագծով քարե շրջանով՝ կրոմլեխով։ Այդ շրջանի կենտրոնում մոտ 6-ը 4 մետր չափերով թաղման խուց է։
Մեծամորը գտնվում է Արաքսի հովտում՝ Տարոնիկ գյուղի մոտ, Երևանից մոտ 35 կիլոմետր հարավ-արևմուտք։ Նրա միջնաբերդը ժայռոտ բլրի վրա է, քարե պարիսպները հետևում են բլրի ուրվագծերին, իսկ հյուսիսում ստորին քաղաքն է։ Հնագետները բնակավայրում աշխատել են նաև մինչ այս պեղումները. հայ և լեհ հետազոտողների համատեղ նախագիծը մեկնարկել է 2013 թվականին։
Դեռ նախորդ տարիներին դամբարանի վերին շերտում հայտնաբերվել էր անտիկ շրջանի թաղում՝ ոսկե զարդերով, մետաղադրամով և այլ առարկաներով։ Հրապարակված գտածոների թվում կան նաև ոսկե ականջօղեր, կոճակ և Օկտավիանոս Օգոստոսի մետաղադրամ։
Լուսանկարներում երևում են բաց օղակով և ռելիեֆային զարդանախշերով խոշոր ականջօղեր։ Ականջօղերից մեկը հետազոտողները ցուցադրել են ափի մեջ, իսկ մեկ այլ լուսանկարում զարդերը դրված են գտածոների պահպանման համար նախատեսված տոպրակներում։
Երկաթի դարի շերտում հնագետները հայտնաբերել են մեկ մարդու թաղում և մեծ քանակությամբ խեցեղեն։ Ավելի ներքև հիմնական թաղումն էր, որը, նախնական թվագրմամբ, վերաբերում է մ.թ.ա. XIV–XIII դարերին։
Հիմնական թաղման շերտում հայտնաբերվել են ձիու ոսկորներ, լճաշենյան տիպի բրոնզե դաշույն, գոտու բեկորներ և կախիկներ։ Շերտերի այս հաջորդականությունը վկայում է, որ տարբեր դարաշրջաններում դամբարանը կրկին օգտագործվել է։